Reflectie

Hagel tikt heel hard tegen de autoruit en het bos wordt kletsnat. Ik wacht eventjes, en als het droog is stap ik het bos in. Ik kijk om me heen, veel omhoog, naar de mooie bomen. Ik hou van de vormen van de takken en hoe ze als allerlei verbindingen door elkaar lopen. Juist ook zonder bladeren is dat zo zichtbaar.

Als ik voorbij de regenplassen loop zie ik daarin de mooiste reflecties. Ik stop en staar een tijdje. Klein geluk, maar eigenlijk groot geluk om zo de mooiheid van de natuur te zien.

Sta jij ook wel eens stil om écht te kijken?