Op reis [1 – Emma]

Paper boats , kwetsbaarheid en op reis zijn. Ik besluit een fotoserie te willen, maar tot iets heel concreets kwam ik tot dusver niet. Maar… ik bedacht dat ik ook iets kan beginnen, en wel zien welke vorm de serie in de loop der tijd vindt. Het enige waarmee ik start is het geven van een paper boat aan iemand en deze fotograferen in zijn of haar handen. Later krijgt het vast meer vorm.

Tijd om jullie voor te stellen aan Emma. Emma en ik zijn al jaren bevriend. Dat ging niet zomaar. Toen we in de brugklas bij elkaar kwamen vonden we elkaar eerst ‘stom’. Zo gaat dat soms met pubers. De botsingen zijn voorbij en nu kijken we er met een lach op terug, evenals op verhalen van vóór ons 4e levensjaar, dat we samen in de box lagen en later met poppen speelden. Emma is stoer, creatief én avontuurlijk, en op de startdag van mijn project jarig! Genoeg redenen om haar de eerste paper boat voor deze fotoreis te geven. Ik ben benieuwd hoe zij naar het gevouwen bootje kijkt en ze begint voorzichtig en lachend “Je zou er symboliek in kunnen zien“. Dan vertelt ze over het wegvaren van een bootje en over dingen loslaten. Ondertussen blazen we bellen. Hoe fijn!

Ik ben blij dat Emma al zolang meereist, steeds weer nieuwe dingen opzoekt en daar uren heel enthousiast over kan vertellen. Als ik haar dingen vertel krijg ik soms ook verrassende inzichten. Emma was altijd al heel erg Emma, maar de laatste jaren nóg meer. Als ik haar vraag wat kwetsbaarheid voor haar betekent vertelt ze dat het is “als je je open stelt voor anderen met dingen die je normaal niet wilt delen, omdat ze echt bij jou horen, heel persoonlijk zijn“. Zo probeer je dat in vriendschappen en andere relaties denk ik steeds opnieuw. Openstellen voor de ander.

Dit is het begin van een reis van papieren bootjes; over ontmoetingen, mijn liefde voor handen en durven. Durven proberen, doen en ontmoeten.

– Foto’s van 4 oktober 2015, Amsterdam.